Nga ullishtja

Një vit në ullishte

Pema duket e qetë. Në të vërtetë, çdo stinë sjell një punë dhe një pritje të re.

Ulliri nuk ndjek një orar të prerë. Moti, toka dhe pjekuria e frutit vendosin ritmin; ne kujdesemi që çdo punë të bëhet në kohën e saj.

Ullishtja e Zharnecit dhe fusha e Divjakës në perëndim
Ullishtja, fusha dhe drita e mbrëmjes në Zharnec.

Dimri: krasitja dhe qetësia

Pas sezonit, ullishtja hyn në një periudhë më të qetë. Vëzhgojmë pemët dhe kryejmë punët që i japin kurorës ajër e dritë. Jo çdo pemë kërkon të njëjtën dorë.

Pranvera: lulëzimi

Lulja e vogël e ullirit është një premtim, jo garanci. Temperaturat, era dhe reshjet ndikojnë në lidhjen e frutit. Është koha kur shohim shumë dhe ndërhyjmë pak.

Vera: fruti rritet

Ullinjtë marrin formë. Kujdesi për tokën dhe gjendjen e pemës vazhdon, ndërsa fruti grumbullon atë që do të bëhet aromë, shije dhe vaj.

Vjeshta: pjekja dhe vjelja

Ngjyra nuk është treguesi i vetëm. Pjekurinë e ndjekim në pemë dhe zgjedhim momentin e vjeljes sipas sezonit. Pas mbledhjes, synojmë që fruti të kalojë sa më shpejt në përpunim.

Për adoptuesit: përditësimet nuk dërgohen për të mbushur kalendarin; vijnë kur ullishtja ka një kapitull të ri.

Ndiq një ulli gjatë vitit →